NITHYAM SONGSசங்கீதம் 104 — Psalms 104
Tamil Bible (BSI 1957) + World English Bible • verse by verse • 35 verses
Tamil (BSI) / English (WEB)
1என் ஆத்துமாவே, கர்த்தரை ஸ்தோத்திரி; என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் மிகவும் பெரியவராயிருக்கிறீர்; மகிமையையும் மகத்துவத்தையும் அணிந்துகொண்டிருக்கிறீர்.
Bless the LORD, my soul. The LORD, my God, you are very great. You are clothed with honor and majesty.
Bless the LORD, my soul. The LORD, my God, you are very great. You are clothed with honor and majesty.
2ஒளியை வஸ்திரமாகத் தரித்து, வானங்களைத் திரையைப்போல் விரித்திருக்கிறீர்.
He covers himself with light as with a garment. He stretches out the heavens like a curtain.
He covers himself with light as with a garment. He stretches out the heavens like a curtain.
3தமது மேல்வீடுகளைத் தண்ணீர்களால் மச்சுப்பாவி, மேகங்களைத் தமது இரதமாக்கி, காற்றினுடைய செட்டைகளின்மேல் செல்லுகிறார்.
He lays the beams of his rooms in the waters. He makes the clouds his chariot. He walks on the wings of the wind.
He lays the beams of his rooms in the waters. He makes the clouds his chariot. He walks on the wings of the wind.
4தம்முடைய தூதர்களைக் காற்றுகளாகவும், தம்முடைய ஊழியக்காரரை அக்கினி ஜூவாலைகளாகவும் செய்கிறார்.
He makes his messengers winds, and his servants flames of fire.
He makes his messengers winds, and his servants flames of fire.
5பூமி ஒருபோதும் நிலைபேராதபடி அதின் ஆதாரங்கள்மேல் அதை ஸ்தாபித்தார்.
He laid the foundations of the earth, that it should not be moved forever.
He laid the foundations of the earth, that it should not be moved forever.
6அதை வஸ்திரத்தினால் மூடுவதுபோல ஆழத்தினால் மூடினீர்; பர்வதங்களின்மேல் தண்ணீர்கள் நின்றது.
You covered it with the deep as with a cloak. The waters stood above the mountains.
You covered it with the deep as with a cloak. The waters stood above the mountains.
7அவைகள் உமது கண்டிதத்தால் விலகியோடி, உமது குமுறலின் சத்தத்தால் விரைந்துபோயிற்று.
At your rebuke they fled. At the voice of your thunder they hurried away.
At your rebuke they fled. At the voice of your thunder they hurried away.
8அவைகள் மலைகளில் ஏறி, பள்ளத்தாக்குகளில் இறங்கி, நீர் அவைகளுக்கு ஏற்படுத்தின இடத்தில் சென்றது.
The mountains rose, the valleys sank down, to the place which you had assigned to them.
The mountains rose, the valleys sank down, to the place which you had assigned to them.
9அவைகள் திரும்பவும் வந்து பூமியை மூடிக்கொள்ளாதபடி கடவாதிருக்கும் எல்லையை அவைகளுக்கு ஏற்படுத்தினீர்.
You have set a boundary that they may not pass over, that they don’t turn again to cover the earth.
You have set a boundary that they may not pass over, that they don’t turn again to cover the earth.
10அவர் பள்ளத்தாக்குகளில் நீரூற்றுகளை வரவிடுகிறார்; அவைகள் மலைகள் நடுவே ஓடுகிறது.
He sends springs into the valleys. They run among the mountains.
He sends springs into the valleys. They run among the mountains.
11அவைகள் வெளியின் ஜீவன்களுக்கெல்லாம் தண்ணீர் கொடுக்கும்; அங்கே காட்டுக்கழுதைகள் தங்கள் தாகத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ளும்.
They give drink to every animal of the field. The wild donkeys quench their thirst.
They give drink to every animal of the field. The wild donkeys quench their thirst.
12அவைகளின் ஓரமாய் ஆகாயத்துப்பறவைகள் சஞ்சரித்து, கிளைகள் மேலிருந்து பாடும்.
The birds of the sky nest by them. They sing among the branches.
The birds of the sky nest by them. They sing among the branches.
13தம்முடைய மேல்வீடுகளிலிருந்து பர்வதங்களுக்குத் தண்ணீர் இறைக்கிறார்; உமது கிரியைகளின் பலனாலே பூமி திருப்தியாயிருக்கிறது.
He waters the mountains from his rooms. The earth is filled with the fruit of your works.
He waters the mountains from his rooms. The earth is filled with the fruit of your works.
14பூமியிலிருந்து ஆகாரம் உண்டாகும்படி, அவர் மிருகங்களுக்குப் புல்லையும், மனுஷருக்கு உபயோகமான பயிர்வகைகளையும் முளைப்பிக்கிறார்.
He causes the grass to grow for the livestock, and plants for man to cultivate, that he may produce food out of the earth:
He causes the grass to grow for the livestock, and plants for man to cultivate, that he may produce food out of the earth:
15மனுஷனுடைய இருதயத்தை மகிழ்ச்சியாக்கும் திராட்சரசத்தையும், அவனுக்கு முகக்களையை உண்டுபண்ணும் எண்ணெயையும், மனுஷனுடைய இருதயத்தை ஆதரிக்கும் ஆகாரத்தையும் விளைவிக்கிறார்.
wine that makes the heart of man glad, oil to make his face to shine, and bread that strengthens man’s heart.
wine that makes the heart of man glad, oil to make his face to shine, and bread that strengthens man’s heart.
16கர்த்தருடைய விருட்சங்களும், அவர் நாட்டின லீபனோனின் கேதுருக்களும் சாரத்தினால் நிறைந்திருக்கும்.
The LORD’s trees are well watered, the cedars of Lebanon, which he has planted,
The LORD’s trees are well watered, the cedars of Lebanon, which he has planted,
17அங்கே குருவிகள் கூடுகட்டும்; தேவதாருவிருட்சங்கள் கொக்குகளின் குடியிருப்பு.
where the birds make their nests. The stork makes its home in the cypress trees.
where the birds make their nests. The stork makes its home in the cypress trees.
18உயர்ந்த பர்வதங்கள் வரையாடுகளுக்கும், கன்மலைகள் குழிமுசல்களுக்கும் அடைக்கலம்.
The high mountains are for the wild goats. The rocks are a refuge for the rock badgers.
The high mountains are for the wild goats. The rocks are a refuge for the rock badgers.
19சந்திரனைக் காலக்குறிப்புகளுக்காகப் படைத்தார்; சூரியன் தன் அஸ்தமனத்தை அறியும்.
He appointed the moon for seasons. The sun knows when to set.
He appointed the moon for seasons. The sun knows when to set.
20நீர் இருளைக் கட்டளையிடுகிறீர், இராக்காலமாகும்; அதிலே சகல காட்டு ஜீவன்களும் நடமாடும்.
You make darkness, and it is night, in which all the animals of the forest prowl.
You make darkness, and it is night, in which all the animals of the forest prowl.
21பாலசிங்கங்கள் இரைக்காக கெர்ச்சித்து, தேவனால் தங்களுக்கு ஆகாரம் கிடைக்கும்படித்தேடும்.
The young lions roar after their prey, and seek their food from God.
The young lions roar after their prey, and seek their food from God.
22சூரியன் உதிக்கையில் அவைகள் ஒதுங்கி, தங்கள் தாபரங்களில் படுத்துக்கொள்ளும்.
The sun rises, and they steal away, and lie down in their dens.
The sun rises, and they steal away, and lie down in their dens.
23அப்பொழுது மனுஷன் சாயங்காலமட்டும் தன் வேலைக்கும், தன் பண்ணைக்கும் புறப்படுகிறான்.
Man goes out to his work, to his labor until the evening.
Man goes out to his work, to his labor until the evening.
24கர்த்தாவே, உமது கிரியைகள் எவ்வளவு திரளாயிருக்கிறது! அவைகளையெல்லாம் ஞானமாய்ப் படைத்தீர்; பூமி உம்முடைய பொருள்களினால் நிறைந்திருக்கிறது.
LORD, how many are your works! In wisdom, you have made them all. The earth is full of your riches.
LORD, how many are your works! In wisdom, you have made them all. The earth is full of your riches.
25பெரிதும் விஸ்தாரமுமான இந்தச் சமுத்திரமும் அப்படியே நிறைந்திருக்கிறது; அதிலே சஞ்சரிக்கும் சிறியவைகளும் பெரியவைகளுமான எண்ணிறந்த ஜீவன்கள் உண்டு.
There is the sea, great and wide, in which are innumerable living things, both small and large animals.
There is the sea, great and wide, in which are innumerable living things, both small and large animals.
26அதிலே கப்பல்கள் ஓடும்; அதிலே விளையாடும்படி நீர் உண்டாக்கின திமிங்கிலங்களும் உண்டு.
There the ships go, and leviathan, whom you formed to play there.
There the ships go, and leviathan, whom you formed to play there.
27ஏற்றவேளையில் ஆகாரத்தைத் தருவீர் என்று அவைகளெல்லாம் உம்மை நோக்கிக் காத்திருக்கும்.
These all wait for you, that you may give them their food in due season.
These all wait for you, that you may give them their food in due season.
28நீர்கொடுக்க, அவைகள் வாங்கிக்கொள்ளும்; நீர் உம்முடைய கையைத் திறக்க, அவைகள் நன்மையால் திருப்தியாகும்.
You give to them; they gather. You open your hand; they are satisfied with good.
You give to them; they gather. You open your hand; they are satisfied with good.
29நீர் உமது முகத்தை மறைக்க, திகைக்கும்; நீர் அவைகளின் சுவாசத்தை வாங்கிக்கொள்ள, அவைகள் மாண்டு, தங்கள் மண்ணுக்குத் திரும்பும்.
You hide your face; they are troubled. You take away their breath; they die and return to the dust.
You hide your face; they are troubled. You take away their breath; they die and return to the dust.
30நீர் உம்முடைய ஆவியை அனுப்பும்போது, அவைகள் சிருஷ்டிக்கப்படும்; நீர் பூமியின் ரூபத்தையும் புதிதாக்குகிறீர்.
You send out your Spirit and they are created. You renew the face of the ground.
You send out your Spirit and they are created. You renew the face of the ground.
31கர்த்தருடைய மகிமை என்றென்றைக்கும் விளங்கும்; கர்த்தர் தம்முடைய கிரியைகளிலே மகிழுவார்.
Let the LORD’s glory endure forever. Let the LORD rejoice in his works.
Let the LORD’s glory endure forever. Let the LORD rejoice in his works.
32அவர் பூமியை நோக்கிப்பார்க்க, அது அதிரும்; அவர் பர்வதங்களைத் தொட, அவைகள் புகையும்.
He looks at the earth, and it trembles. He touches the mountains, and they smoke.
He looks at the earth, and it trembles. He touches the mountains, and they smoke.
33நான் உயிரோடிருக்குமட்டும் என் கர்த்தரைப் பாடுவேன்; நான் உள்ளளவும் என் தேவனைக் கீர்த்தனம்பண்ணுவேன்.
I will sing to the LORD as long as I live. I will sing praise to my God while I have any being.
I will sing to the LORD as long as I live. I will sing praise to my God while I have any being.
34நான் அவரைத் தியானிக்கும் தியானம் இனிதாயிருக்கும்; நான் கர்த்தருக்குள் மகிழுவேன்.
Let my meditation be sweet to him. I will rejoice in the LORD.
Let my meditation be sweet to him. I will rejoice in the LORD.
35பாவிகள் பூமியிலிருந்து நிர்மூலமாகி, துன்மார்க்கர் இனி இராமற்போவார்கள். என் ஆத்துமாவே, கர்த்தரை ஸ்தோத்திரி, அல்லேலூயா.
Let sinners be consumed out of the earth. Let the wicked be no more. Bless the LORD, my soul. Praise the LORD!
Let sinners be consumed out of the earth. Let the wicked be no more. Bless the LORD, my soul. Praise the LORD!