NITHYAM SONGSமாற்கு 4 — Mark 4
Tamil Bible (BSI 1957) + World English Bible • verse by verse • 41 verses
Tamil (BSI) / English (WEB)
1அவர் மறுபடியும் கடலோரத்திலே போதகம்பண்ணத் தொடங்கினார். திரளான ஜனங்கள் அவரிடத்தில் கூடிவந்தபடியால், அவர் கடலிலே நின்ற ஒரு படவில் ஏறி உட்கார்ந்தார்; ஜனங்களெல்லாரும் கடற்கரையில் நின்றார்கள்.
Again he began to teach by the seaside. A great multitude was gathered to him, so that he entered into a boat in the sea and sat down. All the multitude were on the land by the sea.
Again he began to teach by the seaside. A great multitude was gathered to him, so that he entered into a boat in the sea and sat down. All the multitude were on the land by the sea.
2அவர் அநேக விசேஷங்களை உவமைகளாக அவர்களுக்குப் போதித்தார்; போதிக்கிறபொழுது அவர்களுக்குச் சொன்னது:
He taught them many things in parables, and told them in his teaching,
He taught them many things in parables, and told them in his teaching,
3கேளுங்கள், விதைக்கிறவன் ஒருவன் விதைக்கப் புறப்பட்டான்.
“Listen! Behold, the farmer went out to sow. *
“Listen! Behold, the farmer went out to sow. *
4அவன் விதைக்கையில், சில விதை வழியருகே விழுந்தது; ஆகாயத்துப் பறவைகள் வந்து அதைப் பட்சித்துப்போட்டது.
As he sowed, some seed fell by the road, and the birds * came and devoured it. *
As he sowed, some seed fell by the road, and the birds * came and devoured it. *
5சில விதை அதிக மண்ணில்லாத கற்பாறை நிலத்தில் விழுந்தது; அதற்கு ஆழமான மண்ணில்லாததினாலே சீக்கிரத்தில் முளைத்தது;
Others fell on the rocky ground, where it had little soil, and immediately it sprang up, because it had no depth of soil. *
Others fell on the rocky ground, where it had little soil, and immediately it sprang up, because it had no depth of soil. *
6வெயில் ஏறினபோதோ, தீய்ந்துபோய், வேரில்லாமையால் உலர்ந்துபோயிற்று.
When the sun had risen, it was scorched; and because it had no root, it withered away. *
When the sun had risen, it was scorched; and because it had no root, it withered away. *
7சிலவிதை முள்ளுள்ள இடங்களில் விழுந்தது; முள் வளர்ந்து, அது பலன் கொடாதபடி, அதை நெருக்கிப்போட்டது.
Others fell among the thorns, and the thorns grew up and choked it, and it yielded no fruit. *
Others fell among the thorns, and the thorns grew up and choked it, and it yielded no fruit. *
8சிலவிதை நல்ல நிலத்தில் விழுந்து, ஓங்கிவளருகிற பயிராகி, ஒன்று முப்பதும், ஒன்று அறுபதும், ஒன்று நூறுமாகப் பலன் தந்தது.
Others fell into the good ground and yielded fruit, growing up and increasing. Some produced thirty times, some sixty times, and some one hundred times as much.” *
Others fell into the good ground and yielded fruit, growing up and increasing. Some produced thirty times, some sixty times, and some one hundred times as much.” *
9கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன் என்று அவர்களுக்குச் சொன்னார்.
He said, “Whoever has ears to hear, let him hear.” *
He said, “Whoever has ears to hear, let him hear.” *
10அவர் தனித்திருக்கிறபோது, பன்னிருவரோடுங்கூட அவரைச் சூழந்திருந்தவர்கள் இந்த உவமையைக் குறித்து அவரிடத்தில் கேட்டார்கள்.
When he was alone, those who were around him with the twelve asked him about the parables.
When he was alone, those who were around him with the twelve asked him about the parables.
11அதற்கு அவர்: தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் இரகசியத்தை அறியும்படி உங்களுக்கு அருளப்பட்டது; புறம்பே இருக்கிறவர்களுக்கோ இவைகளெல்லாம் உவமைகளாகச் சொல்லப்படுகிறது.
He said to them, “To you is given the mystery of God’s Kingdom, but to those who are outside, all things are done in parables, *
He said to them, “To you is given the mystery of God’s Kingdom, but to those who are outside, all things are done in parables, *
12அவர்கள் குணப்படாதபடிக்கும், பாவங்கள் அவர்களுக்கு மன்னிக்கப்படாதபடிக்கும், அவர்கள் கண்டும் காணாதவர்களாகவும், கேட்டும் உணராதவர்களாகவும் இருக்கும்படி, இப்படிச் சொல்லப்படுகிறது என்றார்.
that ‘seeing they may see and not perceive, and hearing they may hear and not understand, lest perhaps they should turn again, and their sins should be forgiven them.’” *
that ‘seeing they may see and not perceive, and hearing they may hear and not understand, lest perhaps they should turn again, and their sins should be forgiven them.’” *
13பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி: இந்த உவமையை நீங்கள் அறியவில்லையா? அறியாவிட்டால் மற்ற உவமைகளையெல்லாம் எப்படி அறிவீர்கள்?
He said to them, “Don’t you understand this parable? How will you understand all of the parables? *
He said to them, “Don’t you understand this parable? How will you understand all of the parables? *
14விதைக்கிறவன் வசனத்தை விதைக்கிறான்.
The farmer sows the word. *
The farmer sows the word. *
15வசனத்தைக் கேட்டவுடனே சாத்தான் வந்து, அவர்கள் இருதயங்களில் விதைக்கப்பட்ட வசனத்தை எடுத்துப்போடுகிறான்; இவர்களே வசனம் விதைக்கப்படுகிற வழியருகானவர்கள்.
The ones by the road are the ones where the word is sown; and when they have heard, immediately Satan comes and takes away the word which has been sown in them. *
The ones by the road are the ones where the word is sown; and when they have heard, immediately Satan comes and takes away the word which has been sown in them. *
16அப்படியே, வசனத்தைக் கேட்டவுடனே அதைச் சந்தோஷத்தோடு ஏற்றுக்கொண்டும்,
These in the same way are those who are sown on the rocky places, who, when they have heard the word, immediately receive it with joy. *
These in the same way are those who are sown on the rocky places, who, when they have heard the word, immediately receive it with joy. *
17தங்களுக்குள்ளே வேர்கொள்ளாதபடியால், கொஞ்சக்காலமாத்திரம் நிலைத்திருக்கிறார்கள், வசனத்தினிமித்தம் உபத்திரவமும் துன்பமும் உண்டானவுடனே இடறலடைகிறார்கள்; இவர்களே கற்பாறை நிலத்தில் விதைக்கப்பட்டவர்கள்.
They have no root in themselves, but are short-lived. When oppression or persecution arises because of the word, immediately they stumble. *
They have no root in themselves, but are short-lived. When oppression or persecution arises because of the word, immediately they stumble. *
18வசனத்தைக் கேட்டும், உலகக்கவலைகளும், ஐசுவரியத்தின் மயக்கமும், மற்றவைகளைப்பற்றி உண்டாகிற இச்சைகளும் உட்பிரவேசித்து, வசனத்தை நெருக்கிப்போட, அதினால் பலனற்றுப்போகிறார்கள்.
Others are those who are sown among the thorns. These are those who have heard the word, *
Others are those who are sown among the thorns. These are those who have heard the word, *
19இவர்களே முள்ளுள்ள இடங்களில் விதைக்கப்பட்டவர்கள்.
and the cares of this age, and the deceitfulness of riches, and the lusts of other things entering in choke the word, and it becomes unfruitful. *
and the cares of this age, and the deceitfulness of riches, and the lusts of other things entering in choke the word, and it becomes unfruitful. *
20வசனத்தைக் கேட்டு, ஏற்றுக்கொண்டு, ஒன்று முப்பதும், ஒன்று அறுபதும், ஒன்று நூறுமாகப் பலன்கொடுக்கிறார்கள்; இவர்களே நல்ல நிலத்தில் விதைக்கப்பட்டவர்கள் என்றார்.
Those which were sown on the good ground are those who hear the word, accept it, and bear fruit, some thirty times, some sixty times, and some one hundred times.” *
Those which were sown on the good ground are those who hear the word, accept it, and bear fruit, some thirty times, some sixty times, and some one hundred times.” *
21பின்னும் அவர் அவர்களை நோக்கி: விளக்கைத் தண்டின்மேல் வைக்கிறதற்கேயன்றி, மரக்காலின் கீழாகிலும், கட்டிலின் கீழாகிலும், வைக்கிறதற்குக் கொண்டுவருவார்களா?
He said to them, “Is a lamp brought to be put under a basket * or under a bed? Isn’t it put on a stand? *
He said to them, “Is a lamp brought to be put under a basket * or under a bed? Isn’t it put on a stand? *
22வெளியரங்கமாகாத அந்தரங்கமுமில்லை, வெளிக்குவராத மறைபொருளுமில்லை.
For there is nothing hidden except that it should be made known, neither was anything made secret but that it should come to light. *
For there is nothing hidden except that it should be made known, neither was anything made secret but that it should come to light. *
23கேட்கிறதற்கு ஒருவன் காதுள்ளவனாயிருந்தால் கேட்கக்கடவன் என்றார்.
If any man has ears to hear, let him hear.” *
If any man has ears to hear, let him hear.” *
24பின்னும் அவர் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் கேட்கிறதைக் கவனியுங்கள். எந்த அளவினால் அளக்கிறீர்களோ, அந்த அளவினால் உங்களுக்கும் அளக்கப்படும்; கேட்கிற உங்களுக்கு அதிகம் கொடுக்கப்படும்.
He said to them, “Take heed what you hear. With whatever measure you measure, it will be measured to you; and more will be given to you who hear. *
He said to them, “Take heed what you hear. With whatever measure you measure, it will be measured to you; and more will be given to you who hear. *
25உள்ளவனெவனோ அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும்; இல்லாதவனெவனோ அவனிடத்தில் உள்ளதும் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் என்றார்.
For whoever has, to him more will be given; and he who doesn’t have, even that which he has will be taken away from him.” *
For whoever has, to him more will be given; and he who doesn’t have, even that which he has will be taken away from him.” *
26பின்னும் அவர் அவர்களை நோக்கி: தேவனுடைய ராஜ்யமானது, ஒரு மனுஷன் நிலத்தில் விதையை விதைத்து;
He said, “God’s Kingdom is as if a man should cast seed on the earth, *
He said, “God’s Kingdom is as if a man should cast seed on the earth, *
27இரவில் தூங்கி, பகலில் விழித்திருக்க, அவனுக்குத் தெரியாதவிதமாய், விதை முளைத்துப் பயிராகிறதற்கு ஒப்பாயிருக்கிறது.
and should sleep and rise night and day, and the seed should spring up and grow, though he doesn’t know how. *
and should sleep and rise night and day, and the seed should spring up and grow, though he doesn’t know how. *
28எப்படியென்றால், நிலமானது முன்பு முளையையும், பின்பு கதிரையும், கதிரிலே நிறைந்த தானியத்தையும் பலனாகத் தானாய்க் கொடுக்கும்.
For the earth bears fruit by itself: first the blade, then the ear, then the full grain in the ear. *
For the earth bears fruit by itself: first the blade, then the ear, then the full grain in the ear. *
29பயிர் விளைந்து அறுப்புக்காலம் வந்தவுடனே, அறுக்கிறதற்கு ஆட்களை அனுப்புகிறான் என்றார்.
But when the fruit is ripe, immediately he puts in the sickle, because the harvest has come.” *
But when the fruit is ripe, immediately he puts in the sickle, because the harvest has come.” *
30பின்னும் அவர் அவர்களை நோக்கி: தேவனுடைய ராஜ்யத்தை எதற்கு ஒப்பிடுவோம்? அல்லது எந்த உவமையினாலே அதைத் திருஷ்டாந்தப்படுத்துவோம்?
He said, “How will we liken God’s Kingdom? Or with what parable will we illustrate it? *
He said, “How will we liken God’s Kingdom? Or with what parable will we illustrate it? *
31அது ஒரு கடுகுவிதைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அது பூமியில் விதைக்கப்படும்போது பூமியிலுள்ள சகல விதைகளிலும் சிறியதாயிருக்கிறது;
It’s like a grain of mustard seed, which, when it is sown in the earth, though it is less than all the seeds that are on the earth, *
It’s like a grain of mustard seed, which, when it is sown in the earth, though it is less than all the seeds that are on the earth, *
32விதைக்கப்பட்ட பின்போ, அது வளர்ந்து, சகல பூண்டுகளிலும் பெரிதாகி, ஆகாயத்துப் பறவைகள் அதினுடைய நிழலின்கீழ் வந்தடையத்தக்க பெரிய கிளைகளை விடும் என்றார்.
yet when it is sown, grows up and becomes greater than all the herbs, and puts out great branches, so that the birds of the sky can lodge under its shadow.” *
yet when it is sown, grows up and becomes greater than all the herbs, and puts out great branches, so that the birds of the sky can lodge under its shadow.” *
33அவர்கள் கேட்டறியும் திராணிக்குத்தக்கதாக, அவர் இப்படிப்பட்ட அநேக உவமைகளினாலே அவர்களுக்கு வசனத்தைச் சொன்னார்.
With many such parables he spoke the word to them, as they were able to hear it.
With many such parables he spoke the word to them, as they were able to hear it.
34உவமைகளினாலேயன்றி அவர்களுக்கு ஒன்றும் சொல்லவில்லை; அவர் தம்முடைய சீஷரோடே தனித்திருக்கும்போது, அவர்களுக்கு எல்லாவற்றையும் விவரித்துச்சொன்னார்.
Without a parable he didn’t speak to them; but privately to his own disciples he explained everything.
Without a parable he didn’t speak to them; but privately to his own disciples he explained everything.
35அன்று சாயங்காலத்தில், அவர் அவர்களை நோக்கி: அக்கரைக்குப் போவோம் வாருங்கள் என்றார்.
On that day, when evening had come, he said to them, “Let’s go over to the other side.” *
On that day, when evening had come, he said to them, “Let’s go over to the other side.” *
36அவர்கள் ஜனங்களை அனுப்பிவிட்டு, அவர் படவிலிருந்தபடியே அவரைக்கொண்டுபோனார்கள். வேறே படவுகளும் அவரோடேகூட இருந்தது.
Leaving the multitude, they took him with them, even as he was, in the boat. Other small boats were also with him.
Leaving the multitude, they took him with them, even as he was, in the boat. Other small boats were also with him.
37அப்பொழுது பலத்த சுழல்காற்று உண்டாகி, படவு நிரம்பத்தக்கதாக, அலைகள் அதின்மேல் மோதிற்று.
A big wind storm arose, and the waves beat into the boat, so much that the boat was already filled.
A big wind storm arose, and the waves beat into the boat, so much that the boat was already filled.
38கப்பலின் பின்னணியத்தில் அவர் தலையணையைவைத்து நித்திரையாயிருந்தார். அவர்கள் அவரை எழுப்பி: போதகரே, நாங்கள் மடிந்துபோகிறது உமக்குக்கவலையில்லையா என்றார்கள்.
He himself was in the stern, asleep on the cushion; and they woke him up and asked him, “Teacher, don’t you care that we are dying?”
He himself was in the stern, asleep on the cushion; and they woke him up and asked him, “Teacher, don’t you care that we are dying?”
39அவர் எழுந்து, காற்றை அதட்டி, கடலைப்பார்த்து: இரையாதே, அமைதலாயிரு என்றார். அப்பொழுது காற்று நின்றுபோய், மிகுந்த அமைதல்உண்டாயிற்று.
He awoke and rebuked the wind, and said to the sea, “Peace! Be still!” * The wind ceased and there was a great calm.
He awoke and rebuked the wind, and said to the sea, “Peace! Be still!” * The wind ceased and there was a great calm.
40அவர் அவர்களை நோக்கி: ஏன் இப்படிப் பயப்பட்டீர்கள்? ஏன் உங்களுக்கு விசுவாசம் இல்லாமற்போயிற்று என்றார்.
He said to them, “Why are you so afraid? How is it that you have no faith?” *
He said to them, “Why are you so afraid? How is it that you have no faith?” *
41அவர்கள் மிகவும் பயந்து: இவர் யாரோ? காற்றும் கடலும் இவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறதே என்று, ஒருவரோடொருவர் சொல்லிக்கொண்டார்கள்.
They were greatly afraid and said to one another, “Who then is this, that even the wind and the sea obey him?”
They were greatly afraid and said to one another, “Who then is this, that even the wind and the sea obey him?”