NITHYAM SONGSயோபு 7 — Job 7
Tamil Bible (BSI 1957) + World English Bible • verse by verse • 21 verses
Tamil (BSI) / English (WEB)
1பூமியிலே போராட மனுஷனுக்குக் குறிக்கப்பட்ட காலம் உண்டல்லவோ? அவன் நாட்கள் ஒரு கூலிக்காரன் நாட்களைப்போல் இருக்கிறதல்லவோ?
“Isn’t a man forced to labor on earth? Aren’t his days like the days of a hired hand?
“Isn’t a man forced to labor on earth? Aren’t his days like the days of a hired hand?
2ஒரு வேலையாள் நிழலை வாஞ்சித்து, ஒரு கூலிக்காரன் தன் கூலியை வரப்பார்த்திருக்கிறதுபோல,
As a servant who earnestly desires the shadow, as a hireling who looks for his wages,
As a servant who earnestly desires the shadow, as a hireling who looks for his wages,
3மாயையான மாதங்கள் என்னுடைய சுதந்தரமாகி, சஞ்சலமான இராத்திரிகள் எனக்குக் குறிக்கப்பட்டது.
so I am made to possess months of misery, wearisome nights are appointed to me.
so I am made to possess months of misery, wearisome nights are appointed to me.
4நான் படுத்துக்கொள்ளுகிறபோது, எப்பொழுது எழுந்திருப்பேன்? இராக்காலம் எப்பொழுது முடியும் என்று சொல்லி, கிழக்கு வெளுக்குமட்டும் அரண்டு புரளுகிறதினால் எனக்குப் போதுமென்றுபோகிறது.
When I lie down, I say, ‘When will I arise, and the night be gone?’ I toss and turn until the dawning of the day.
When I lie down, I say, ‘When will I arise, and the night be gone?’ I toss and turn until the dawning of the day.
5என் மாம்சம் பூச்சிகளினாலும், அடைபற்றின புழுதியினாலும் மூடப்பட்டிருக்கிறது; என் தோல் வெடித்து அருவருப்பாயிற்று.
My flesh is clothed with worms and clods of dust. My skin closes up, and breaks out afresh.
My flesh is clothed with worms and clods of dust. My skin closes up, and breaks out afresh.
6என் நாட்கள் நெய்கிறவன் எறிகிற நாடாவிலும் தீவிரமாய் ஓடுகிறது; அவைகள் நம்பிக்கையில்லாமல் முடிந்துபோகும்.
My days are swifter than a weaver’s shuttle, and are spent without hope.
My days are swifter than a weaver’s shuttle, and are spent without hope.
7என் பிராணன் காற்றைப்போலிருக்கிறதென்றும், என் கண்கள் இனி நன்மையைக் காணப்போகிறதில்லையென்றும் நினைத்தருளும்.
Oh remember that my life is a breath. My eye will no more see good.
Oh remember that my life is a breath. My eye will no more see good.
8இப்போது என்னைக் காண்கிறவர்களின் கண்கள் இனி என்னைக் காண்பதில்லை; உம்முடைய கண்கள் என்மேல் நோக்கமாயிருக்கிறது; நானோ இல்லாமற்போகிறேன்.
The eye of him who sees me will see me no more. Your eyes will be on me, but I will not be.
The eye of him who sees me will see me no more. Your eyes will be on me, but I will not be.
9மேகம் பறந்துபோகிறதுபோல, பாதாளத்தில் இறங்குகிறவன் இனி ஏறிவரான்.
As the cloud is consumed and vanishes away, so he who goes down to Sheol will come up no more.
As the cloud is consumed and vanishes away, so he who goes down to Sheol will come up no more.
10இனி தன் வீட்டுக்குத் திரும்பான், அவன் ஸ்தலம் இனி அவனை அறியாது.
He will return no more to his house, neither will his place know him any more.
He will return no more to his house, neither will his place know him any more.
11ஆகையால் நான் என் வாயை அடக்காமல், என் ஆவியின் வேதனையினால் பேசி, என் ஆத்துமத்தின் கசப்பினால் அங்கலாய்ப்பேன்.
“Therefore I will not keep silent. I will speak in the anguish of my spirit. I will complain in the bitterness of my soul.
“Therefore I will not keep silent. I will speak in the anguish of my spirit. I will complain in the bitterness of my soul.
12தேவரீர் என்மேல் காவல் வைக்கிறதற்கு நான் சமுத்திரமோ? நான் ஒரு திமிங்கிலமோ?
Am I a sea, or a sea monster, that you put a guard over me?
Am I a sea, or a sea monster, that you put a guard over me?
13என் கட்டில் எனக்கு ஆறுதல் கொடுக்கும் என்றும், என் படுக்கை என் தவிப்பை ஆற்றும் என்றும் நான் சொல்வேனாகில்,
When I say, ‘My bed will comfort me. My couch will ease my complaint,’
When I say, ‘My bed will comfort me. My couch will ease my complaint,’
14நீர் சொப்பனங்களால் என்னைக் கலங்கப்பண்ணி, தரிசனங்களால் எனக்குத் திகிலுண்டாக்குகிறீர்.
then you scare me with dreams and terrify me through visions,
then you scare me with dreams and terrify me through visions,
15அதினால் என் ஆத்துமா, நெருக்குண்டு சாகிறதையும், என் எலும்புகளோடே உயிரோடிருக்கிறதைப்பார்க்கிலும், மரணத்தையும் விரும்புகிறது.
so that my soul chooses strangling, death rather than my bones.
so that my soul chooses strangling, death rather than my bones.
16இப்படியிருக்கிறதை அரோசிக்கிறேன்; எந்நாளும் உயிரோடிருக்க விரும்பேன், என்னை விட்டுவிடும்; என் நாட்கள் மாயைதானே.
I loathe my life. I don’t want to live forever. Leave me alone, for my days are but a breath.
I loathe my life. I don’t want to live forever. Leave me alone, for my days are but a breath.
17மனுஷனை நீர் ஒரு பொருட்டாக எண்ணுகிறதற்கும், அவன்மேல் சிந்தை வைக்கிறதற்கும்,
What is man, that you should magnify him, that you should set your mind on him,
What is man, that you should magnify him, that you should set your mind on him,
18காலைதோறும் அவனை விசாரிக்கிறதற்கும், நிமிஷந்தோறும் அவனைச் சோதிக்கிறதற்கும், அவன் எம்மாத்திரம்?
that you should visit him every morning, and test him every moment?
that you should visit him every morning, and test him every moment?
19நான் என் உமிழ்நீரை விழுங்காதபடி எத்தனைகாலம் என்னை நெகிழாமலும், என்னை விடாமலும் இருப்பீர்.
How long will you not look away from me, nor leave me alone until I swallow down my spittle?
How long will you not look away from me, nor leave me alone until I swallow down my spittle?
20மன்னுயிரைக்காப்பவரே, பாவஞ்செய்தேனானால் உமக்கு நான் செய்யவேண்டியது என்ன? நான் எனக்குத்தானே பாரமாயிருக்கும்படிக்கு, நீர் என்னை உமக்கு இலக்காக வைத்தது என்ன?
If I have sinned, what do I do to you, you watcher of men? Why have you set me as a mark for you, so that I am a burden to myself?
If I have sinned, what do I do to you, you watcher of men? Why have you set me as a mark for you, so that I am a burden to myself?
21என் மீறுதலை நீர் மன்னியாமலும், என் அக்கிரமத்தை நீக்காமலும் இருக்கிறது என்ன? இப்பொழுதே மண்ணில் படுத்துக்கொள்வேன்; விடியற்காலத்திலே என்னைத் தேடுவீரானால் நான் இரேன் என்றான்.
Why do you not pardon my disobedience, and take away my iniquity? For now will I lie down in the dust. You will seek me diligently, but I will not be.”
Why do you not pardon my disobedience, and take away my iniquity? For now will I lie down in the dust. You will seek me diligently, but I will not be.”