NITHYAM SONGSயோபு 16 — Job 16
Tamil Bible (BSI 1957) + World English Bible • verse by verse • 22 verses
Tamil (BSI) / English (WEB)
1அதற்கு யோபு பிரதியுத்தரமாக:
Then Job answered,
Then Job answered,
2இப்படிப்பட்ட அநேகங் காரியங்களை நான் கேட்டிருக்கிறேன்; நீங்கள் எல்லாரும் அலட்டுண்டாக்குகிற தேற்றரவாளர்.
“I have heard many such things. You are all miserable comforters!
“I have heard many such things. You are all miserable comforters!
3காற்றைப்போன்ற வார்த்தைகளுக்கு முடிவிராதோ? இப்படி நீ உத்தரவுசொல்ல உனக்குத் துணிவு உண்டானதென்ன?
Shall vain words have an end? Or what provokes you that you answer?
Shall vain words have an end? Or what provokes you that you answer?
4உங்களைப்போல நானும் பேசக்கூடும்; நான் இருக்கும் நிலைமையில் நீங்கள் இருந்தால், நான் உங்களுக்கு விரோதமாக வார்த்தைகளைக் கோர்த்து, உங்களுக்கு எதிரே என் தலையைத் துலுக்கவுங்கூடும்.
I also could speak as you do. If your soul were in my soul’s place, I could join words together against you, and shake my head at you,
I also could speak as you do. If your soul were in my soul’s place, I could join words together against you, and shake my head at you,
5ஆனாலும் நான் என் வாயினால் உங்களுக்குத் திடன்சொல்லுவேன், என் உதடுகளின் அசைவு உங்கள் துக்கத்தை ஆற்றும்.
but I would strengthen you with my mouth. The solace of my lips would relieve you.
but I would strengthen you with my mouth. The solace of my lips would relieve you.
6நான் பேசினாலும் என் துக்கம் ஆறாது; நான் பேசாமலிருந்தாலும் எனக்கு என்ன ஆறுதல்?
“Though I speak, my grief is not subsided. Though I forbear, what am I eased?
“Though I speak, my grief is not subsided. Though I forbear, what am I eased?
7இப்போது அவர் என்னை இளைத்துப்போகச் செய்தார்; என் கூட்டத்தையெல்லாம் பாழாக்கினீர்.
But now, God, you have surely worn me out. You have made all my company desolate.
But now, God, you have surely worn me out. You have made all my company desolate.
8நீர் என்னைச் சுருங்கிப்போகப்பண்ணினது அதற்குச் சாட்சி; என் மெலிவு என்னில் அத்தாட்சியாக நின்று, என் முகத்துக்கு முன்பாக உத்தரவு சொல்லும்.
You have shriveled me up. This is a witness against me. My leanness rises up against me. It testifies to my face.
You have shriveled me up. This is a witness against me. My leanness rises up against me. It testifies to my face.
9என்னைப் பகைக்கிறவனுடைய கோபம் என்னைப் பீறுகிறது, என் பேரில் பற்கடிக்கிறான்; என் சத்துரு கொடிய கண்ணினால் என்னைப் பார்க்கிறான்.
He has torn me in his wrath and persecuted me. He has gnashed on me with his teeth. My adversary sharpens his eyes on me.
He has torn me in his wrath and persecuted me. He has gnashed on me with his teeth. My adversary sharpens his eyes on me.
10எனக்கு விரோதமாகத் தங்கள் வாயை விரிவாய்த் திறந்தார்கள்; நிந்தையாக என்னைக் கன்னத்தில் அடித்தார்கள்; எனக்கு விரோதமாக ஏகமாய்க் கூட்டங்கூடினார்கள்.
They have gaped on me with their mouth. They have struck me on the cheek reproachfully. They gather themselves together against me.
They have gaped on me with their mouth. They have struck me on the cheek reproachfully. They gather themselves together against me.
11தேவன் என்னை அநியாயக்காரன் வசமாக ஒப்புவித்து, துன்மார்க்கரின் கையில் என்னை அகப்படப்பண்ணினார்.
God delivers me to the ungodly, and casts me into the hands of the wicked.
God delivers me to the ungodly, and casts me into the hands of the wicked.
12நான் சுகமாய் வாழ்ந்திருந்தேன்; அவர் என்னை நெருக்கி, என் பிடரியைப் பிடித்து, என்னை நொறுக்கி, என்னைத் தமக்கு இலக்காக நிறுத்தினார்.
I was at ease, and he broke me apart. Yes, he has taken me by the neck, and dashed me to pieces. He has also set me up for his target.
I was at ease, and he broke me apart. Yes, he has taken me by the neck, and dashed me to pieces. He has also set me up for his target.
13அவருடைய வில்லாளர் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டார்கள்; என் ஈரலைத் தப்பவிடாமல் பிளந்தார்; என் பிச்சைத் தரையில் ஊற்றிவிட்டார்.
His archers surround me. He splits my kidneys apart, and does not spare. He pours out my bile on the ground.
His archers surround me. He splits my kidneys apart, and does not spare. He pours out my bile on the ground.
14நொறுக்குதலின்மேல் நொறுக்குதலை என்மேல் வரப்பண்ணினார்; பராக்கிரமசாலியைப்போல என்மேல் பாய்ந்தார்.
He breaks me with breach on breach. He runs at me like a giant.
He breaks me with breach on breach. He runs at me like a giant.
15நான் இரட்டுச்சேலையைத் தைத்து, என் தோளின்மேல் போர்த்துக்கொண்டேன்; என் மகிமையைப் புழுதியிலே போட்டுவிட்டேன்.
I have sewed sackcloth on my skin, and have thrust my horn in the dust.
I have sewed sackcloth on my skin, and have thrust my horn in the dust.
16அழுகிறதினால் என் முகம் அழுக்கடைந்தது; மரண இருள் என் கண்ணிமைகளின்மேல் உண்டாயிருக்கிறது.
My face is red with weeping. Deep darkness is on my eyelids,
My face is red with weeping. Deep darkness is on my eyelids,
17என் கைகளிலே கொடுமையில்லாதிருக்கையிலும், என் ஜெபம் சுத்தமாயிருக்கையிலும், அப்படியாயிற்று.
although there is no violence in my hands, and my prayer is pure.
although there is no violence in my hands, and my prayer is pure.
18பூமியே, என் இரத்தத்தை மூடிப்போடாதே; என் அலறுதலுக்கு மறைவிடம் உண்டாகாதிருப்பதாக.
“Earth, don’t cover my blood. Let my cry have no place to rest.
“Earth, don’t cover my blood. Let my cry have no place to rest.
19இப்போதும் இதோ, என் சாட்சி பரலோகத்திலிருக்கிறது எனக்குச் சாட்சி பகருகிறவர் உன்னதங்களில் இருக்கிறார்.
Even now, behold, my witness is in heaven. He who vouches for me is on high.
Even now, behold, my witness is in heaven. He who vouches for me is on high.
20என் சிநேகிதர் என்னைப் பரியாசம்பண்ணுகிறார்கள்; என் கண் தேவனை நோக்கிக் கண்ணீர் சொரிகிறது.
My friends scoff at me. My eyes pour out tears to God,
My friends scoff at me. My eyes pour out tears to God,
21ஒரு மனுபுத்திரன் தன் சிநேகிதனுக்காக வழக்காடுகிறதுபோல, தேவனோடே மனுஷனுக்காக வழக்காடுகிறவர் ஒருவர் உண்டானால் நலமாயிருக்கும்.
that he would maintain the right of a man with God, of a son of man with his neighbor!
that he would maintain the right of a man with God, of a son of man with his neighbor!
22குறுகின வருஷங்களுக்கு முடிவு வருகிறது; நான் திரும்பிவராதவழியே போவேன்.
For when a few years have come, I will go the way of no return.
For when a few years have come, I will go the way of no return.