NITHYAM SONGSயோபு 14 — Job 14
Tamil Bible (BSI 1957) + World English Bible • verse by verse • 22 verses
Tamil (BSI) / English (WEB)
1ஸ்திரீயினிடத்தில் பிறந்த மனுஷன் வாழ்நாள் குறுகினவனும் சஞ்சலம் நிறைந்தவனுமாயிருக்கிறான்.
“Man, who is born of a woman, is of few days, and full of trouble.
“Man, who is born of a woman, is of few days, and full of trouble.
2அவன் பூவைப்போலப் பூத்து அறுப்புண்கிறான்; நிழலைப்போல நிலைநிற்காமல் ஓடிப்போகிறான்.
He grows up like a flower, and is cut down. He also flees like a shadow, and doesn’t continue.
He grows up like a flower, and is cut down. He also flees like a shadow, and doesn’t continue.
3ஆகிலும் இப்படிப்பட்டவன்மேல் நீர் உம்முடைய கண்களைத் திறந்துவைத்து, உம்முடைய நியாயத்துக்கு என்னைக் கொண்டுபோவீரோ?
Do you open your eyes on such a one, and bring me into judgment with you?
Do you open your eyes on such a one, and bring me into judgment with you?
4அசுத்தமானதிலிருந்து சுத்தமானதைப் பிறப்பிக்கத்தக்கவன் உண்டோ? ஒருவனுமில்லை.
Who can bring a clean thing out of an unclean? Not one.
Who can bring a clean thing out of an unclean? Not one.
5அவனுடைய நாட்கள் இம்மாத்திரம் என்று குறிக்கப்பட்டிருக்கையால், அவனுடைய மாதங்களின் தொகை உம்மிடத்தில் இருக்கிறது; அவன் கடந்துபோகக்கூடாத எல்லையை அவனுக்கு ஏற்படுத்தினீர்.
Seeing his days are determined, the number of his months is with you, and you have appointed his bounds that he can’t pass.
Seeing his days are determined, the number of his months is with you, and you have appointed his bounds that he can’t pass.
6அவன் ஒரு கூலிக்காரனைப்போல் தன் நாளின் வேலையாயிற்று என்று ரம்மியப்படுமட்டும் அவன் ஓய்ந்திருக்கும்படி உமது பார்வையை அவனைவிட்டு விலக்கும்.
Look away from him, that he may rest, until he accomplishes, as a hireling, his day.
Look away from him, that he may rest, until he accomplishes, as a hireling, his day.
7ஒரு மரத்தைக்குறித்தாவது நம்பிக்கையுண்டு; அது வெட்டிப்போடப்பட்டாலும் திரும்பத் தழைக்கும், அதின் இளங்கிளைகள் துளிர்க்கும்;
“For there is hope for a tree if it is cut down, that it will sprout again, that the tender branch of it will not cease.
“For there is hope for a tree if it is cut down, that it will sprout again, that the tender branch of it will not cease.
8அதின் வேர் தரையிலே பழையதாகி, அதின் அடிக்கட்டை மண்ணிலே செத்தாலும்,
Though its root grows old in the earth, and its stock dies in the ground,
Though its root grows old in the earth, and its stock dies in the ground,
9தண்ணீரின் வாசனையினால் அது துளிர்த்து, இளமரம்போலக் கிளைவிடும்.
yet through the scent of water it will bud, and sprout boughs like a plant.
yet through the scent of water it will bud, and sprout boughs like a plant.
10மனுஷனோவென்றால் செத்தபின் ஒழிந்துபோகிறான், மனுபுத்திரன் ஜீவித்துப்போனபின் அவன் எங்கே?
But man dies, and is laid low. Yes, man gives up the spirit, and where is he?
But man dies, and is laid low. Yes, man gives up the spirit, and where is he?
11தண்ணீர் ஏரியிலிருந்து வடிந்து, வெள்ளம் வற்றிச் சுவறிப்போகிறதுபோல,
As the waters fail from the sea, and the river wastes and dries up,
As the waters fail from the sea, and the river wastes and dries up,
12மனுஷன் படுத்துக்கிடக்கிறான், வானங்கள் ஒழிந்துபோகுமளவும் எழுந்திருக்கிறதும் இல்லை, நித்திரை தெளிந்து விழிக்கிறதும் இல்லை.
so man lies down and doesn’t rise. Until the heavens are no more, they will not awake, nor be roused out of their sleep.
so man lies down and doesn’t rise. Until the heavens are no more, they will not awake, nor be roused out of their sleep.
13நீர் என்னைப் பாதாளத்தில் ஒளித்து, உமது கோபம் தீருமட்டும் என்னை மறைத்து, என்னைத் திரும்ப நினைக்கும்படிக்கு எனக்கு ஒரு காலத்தைக் குறித்தால் நலமாயிருக்கும்.
“Oh that you would hide me in Sheol, that you would keep me secret until your wrath is past, that you would appoint me a set time and remember me!
“Oh that you would hide me in Sheol, that you would keep me secret until your wrath is past, that you would appoint me a set time and remember me!
14மனுஷன் செத்தபின் பிழைப்பானோ? எனக்கு மாறுதல் எப்போது வருமென்று எனக்குக் குறிக்கப்பட்ட போராட்டத்தின் நாளெல்லாம் நான் காத்திருக்கிறேன்.
If a man dies, will he live again? I would wait all the days of my warfare, until my release should come.
If a man dies, will he live again? I would wait all the days of my warfare, until my release should come.
15என்னைக் கூப்பிடும், அப்பொழுது நான் உமக்கு உத்தரவு சொல்லுவேன்; உமது கைகளின் கிரியையின்மேல் விருப்பம் வைப்பீராக.
You would call, and I would answer you. You would have a desire for the work of your hands.
You would call, and I would answer you. You would have a desire for the work of your hands.
16இப்பொழுது என் நடைகளை எண்ணுகிறீர்; என் பாவத்தின்மேலல்லவோ கவனமாயிருக்கிறீர்.
But now you count my steps. Don’t you watch over my sin?
But now you count my steps. Don’t you watch over my sin?
17என் மீறுதல் ஒரு கட்டாகக் கட்டப்பட்டு முத்திரைபோடப்பட்டிருக்கிறது, என் அக்கிரமத்தை ஒருமிக்கச் சேர்த்தீர்.
My disobedience is sealed up in a bag. You fasten up my iniquity.
My disobedience is sealed up in a bag. You fasten up my iniquity.
18மலைமுதலாய் விழுந்து கரைந்துபோகும்; கன்மலை தன் இடத்தைவிட்டுப்பேர்ந்துபோகும்.
“But the mountain falling comes to nothing. The rock is removed out of its place.
“But the mountain falling comes to nothing. The rock is removed out of its place.
19தண்ணீர் கற்களைக் குடையும்; ஜலப்பிரவாகம் பூமியின் தூளில் முளைத்ததை மூடும்; அப்படியே மனுஷன் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையை அழிக்கிறீர்.
The waters wear the stones. The torrents of it wash away the dust of the earth. So you destroy the hope of man.
The waters wear the stones. The torrents of it wash away the dust of the earth. So you destroy the hope of man.
20நீர் என்றைக்கும் அவனைப் பெலனாய் நெருக்குகிறதினால் அவன் போய்விடுகிறான்; அவன் முகரூபத்தை மாறப்பண்ணி அவனை அனுப்பிவிடுகிறீர்.
You forever prevail against him, and he departs. You change his face, and send him away.
You forever prevail against him, and he departs. You change his face, and send him away.
21அவன் பிள்ளைகள் கனமடைந்தாலும் அவன் உணரான்; அவர்கள் சிறுமைப்பட்டாலும் அவர்களைக் கவனியான்.
His sons come to honor, and he doesn’t know it. They are brought low, but he doesn’t perceive it of them.
His sons come to honor, and he doesn’t know it. They are brought low, but he doesn’t perceive it of them.
22அவன் மாம்சம் அவனிலிருக்குமளவும் அதற்கு நோவிருக்கும்; அவன் ஆத்துமா அவனுக்குள்ளிருக்குமட்டும் அதற்குத் துக்கமுண்டு என்றான்.
But his flesh on him has pain, and his soul within him mourns.”
But his flesh on him has pain, and his soul within him mourns.”