உம் கிருபைபோதுமே எனை

உம் கிருபைபோதுமே 
எனை மீட்ட இரட்சகனே 
மலைகள் விலகும் குன்றுகள் அகலும் 
உம் கிருபைமாறாதே 

நெருக்கப்பட்டேன் ஒடுக்கப்பட்டேன் 
நிலையில்லாமல் நான் நடந்திட்டேன் 
உருக்கமாய் என்னைத் தேடி வந்து 
எந்தன் நிந்தை மாற்றினீரே

கைவிடப்பட்டு சோதனையிலே 
கண்ணீர் சிந்தி கதறினேன் 
சொந்த ஜீவனை எனக்கு தந்து 
உந்தன் பிள்ளையாய் மாற்றினீரே 

வழியறியாத பாதையிலே நான் 
தவறிப்போன வேளையிலே 
செழிப்பான வழியை காணச்செய்து 
சத்திய வழிதனில் நடத்தினீரே

Um Kirupaipothumae 
Enai Meetta Iratsakanae 
Malaigal Vilakum Kunrugal Agalum 
Um Kirupaimaaraathae 

Nerukkappattaen Otukkappattaen 
Nilaiyillaamal Naan Natanthittaen 
Urukkamaay Ennaith Thaeti Vanthu 
Endhan Ninthai Maarrineerae

Kaividappattu Sodhanaiyilae 
Kanneer Sinthi Katharinaen 
Sondha Jeevanai Enakku Thanthu 
Undhan Pillaiyaay Maarrineerae 

Vazhiyariyaadha Paathaiyilae Naan 
Thavarippona Vaelaiyilae 
Sezhippaana Vazhiyai Kaanachseythu 
Satthiya Vazhidhanil Natatthineerae