எழும்பிப்பிரகாசி உன் ஒளிவந்தது

எழும்பிப்பிரகாசிஉன் ஒளிவந்தது 
கர்த்தர் மகிமை உன்மேல் உதித்தது 

பூமியையும் ஐணங்களையும் 
காரிருள் மூடும் - ஆனாலும் 
உன்மேல் கர்த்தர் உதிப்பார் 
உன் குமாரரும் குமாரத்திகளும் 
உன் அருகினில் வளர்க்கப்படுவர் 
உன் கண்ணால் கண்டு நீ ஓடி வருவாய் 
உன் இருதயம் மகிழ்ந்து பூரிக்கும் 

உன்னை சேவிக்கா ஜாதிகள் அழியும் 
ராஜ்ஜியங்களும் பாழாகப் போய்விடும் 
கர்த்தர்நகரம் பரிசுத்தரின் சீயோன் 
என்று கூறி அழைக்கப்படுவாய் 

உன் தேசத்திலே கொடுமை கேட்காதே 
உன் எல்லைகளில் நாசமும் வராதே 
உன்மதில்களை இரட்சிப்பென்று சொல்வாய் 
உன்வாசல்களைத் துதியென்றும் சொல்வாய் 

சூரியன் இனி அஸ்தமிப்பதில்லை 
சந்திரன் இனி மறைவதுமில்லை 
கர்த்தரே நித்யவெளிச்சமாவாரே
உன் துக்க நாட்கள் முடிந்து போயிற்றே

Ezhumpippirakaasiun Olivandhathu 
Kartthar Makimai Unmael Uthitthathu 

Poomiyaiyum Ainanggalaiyum 
Kaarirul Mootum - Aanaalum 
Unmael Kartthar Uthippaar 
Un Kumaararum Kumaaratthigalum 
Un Arukinil Valarkkappatuvar 
Un Kannaal Kantu Nee Oti Varuvaay 
Un Irudhayam Makizhnthu Poorikkum 

Unnai Saevikkaa Jaathigal Azhiyum 
Raajjiyanggalum Paazhaagap Poyvitum 
Karttharnakaram Parisuttharin Seeyon 
Enru Koori Azhaikkappatuvaay 

Un Thaesatthilae Kotumai Kaetkaathae 
Un Ellaigalil Naasamum Varaathae 
Unmathilkalai Iratsippenru Solvaay 
Unvaasalkalaith Thuthiyenrum Solvaay 

Sooriyan Ini Asthamippathillai 
Santhiran Ini Maraivathumillai 
Karttharae Nithyavelicchamaavaarae
Un Thukka Naatkal Mutinthu Poyirrae