என் தேவன் அரணானவர்

என் தேவன் அரணானவர் 
என்றென்றும் காத்திடுவார் 
என் கால்கள் தளரும் நேரத்தில் 
ஆவியின் பெலன் ஈந்திடுவார்

சோதனையில் வாழ்வில் பெருகுகையில் 
சுத்த கிருபை ஒன்று போதுமே 
சோர்வுகள் என்னை தாக்கிடும் போது 
ஆறுதலும் அவர் நாமமே 

வழியறியா நான் திகைக்க்கும்போது 
ஒளி ஸ்தம்பமாய் முன் செல்கிறார் 
வனாந்திரத்தின் பசிப்பிணியில் 
வான மன்னா அவர் அருள்வார் 

கடல் அலையில் நான் மூழ்கும்போது 
கரம் பிடித்தே என்னை தூக்கிடுவார் 
காலமெல்லாம் அவர் கரத்தில் 
என்றென்றுமே என்னை தாங்கிடுவார்

En Devan Aranaanavar 
Enrenrum Kaatthituvaar 
En Kaalkal Thalarum Naeratthil 
Aaviyin Pelan Eenthituvaar

Sodhanaiyil Vaazhvil Perukukaiyil 
Suttha Kirupai Onru Pothumae 
Sorvugal Ennai Thaakkitum Pothu 
Aarudhalum Avar Naamamae 

Vazhiyariyaa Naan Thikaikkkumpothu 
Oli Sthambamaay Mun Selkiraar 
Vanaanthiratthin Pasippiniyil 
Vaana Mannaa Avar Arulvaar 

Katal Alaiyil Naan Moozhkumpothu 
Karam Pititthae Ennai Thookkituvaar 
Kaalamellaam Avar Karatthil 
Enrenrumae Ennai Thaangkituvaar