ஒலிமுக வாசலில்

ஒலிமுக வாசலில் ஒளியாய் இருப்பவர் 
வானத்திலிருந்து ஒளியாய் என்னை காண வந்தார் 
என்னை கண்டதும் கட்டினயணைத்தாரே 
அவரின் மார்பில் சாய்ந்தவுடன் ஆறுதல் வந்ததே
என் துக்கங்கள் மறைந்ததே 

தாயைப்போல தேநற்றினார் 
தந்தையைப் போல அனணத்திட்டார் 
சிநேகிதனைபோல என்னோடு பேசினார் 
அவர் பேசும்போது 
என் இதய ஏக்கமெல்லாம் நிறைவேறியது 
அவர் பாதம் பணிந்தேன்

போதகரை போல போதித்து நடத்தி 
நான் நடத்தவேண்டிய பாதையை கண்டித்துணர்த்தி 
என் கையை பிடித்து அழைத்து சென்றீரே 
அவரின் பாதைகள் எவ்வளவு அருமை

Olimuga Vaasalil Oliyaay Iruppavar 
Vaanatthilirunthu Oliyaay Ennai Kaana Vanthaar 
Ennai Kandathum Kattinayanaitthaarae 
Avarin Maarpil Saayndhavudan Aarudhal Vandhathae
En Thukkanggal Maraindhathae 

Thaayaippola Thaenarrinaar 
Thanthaiyaip Pola Ananatthittaar 
Sinaekidhanaipola Ennotu Paesinaar 
Avar Paesumpothu 
En Idhaya Aekkamellaam Niraivaeriyathu 
Avar Paadham Paninthaen

Podhakarai Pola Pothitthu Natatthi 
Naan Natatthavaentiya Paathaiyai Kantitthunartthi 
En Kaiyai Pititthu Azhaitthu Senreerae 
Avarin Paathaigal Evvalavu Arumai