எருசலேம் எருசலேம்

1. எருசலேம், எருசலேம்
உயர்ந்த நகரே,
கர்த்தாவின் வாசஸ்தானமே, 
பூலோக மோட்சமே, 
நீ பாழடைந்தபடியால்
விசாரமாகிறோம்;
உன்னை நினைக்கும்போதெல்லாம்
கண்ணீர்  விடுகிறோம். 

2. முன்னால் உன் மக்கள்
கர்த்தரைச் சீயோனில் பாடினார்
இப்போ பயந்தொடுக்கமாய்ப்
புலம்பி நிற்கிறார்;
உன் மேன்மையாவும் போயிற்று, 
உன் தாழ்வு யாவையும், 
கண்டெங்கள் கண் கலங்கிப்போய், 
கண்ணீரைச் சொரியும். 

3. எருசலேம், எருசலேம்,
மனந்திரும்பாயோ,
நீ கொன்ற ஆட்டுக்குட்டியை
அங்கிகரிக்காயோ, 
நீ இயேசுவை
உன் மேசியாஎன்றண்டுமளவும்
எக்காலும் எங்கள் மனது
வியாகூலப்படும்.

1. Erusalaem, Erusalaem
Uyarndha Nakarae,
Kartthaavin Vaasasthaanamae, 
Poologa Motsamae, 
Nee Paazhataindhapatiyaal
Visaaramaakirom;
Unnai Ninaikkumpothellaam
Kanneer  Vitukirom. 

2. Munnaal Un Makkal
Karttharaich Seeyonil Paatinaar
Ippo Payanthotukkamaayp
Pulampi Nirkiraar;
Un Maenmaiyaavum Poyirru, 
Un Thaazhvu Yaavaiyum, 
Kantenggal Kan Kalangkippoy, 
Kanneeraich Soriyum. 

3. Erusalaem, Erusalaem,
Mananthirumpaayo,
Nee Kondra Aattukkuttiyai
Angkigarikkaayo, 
Nee Yesuvai
Un Maesiyaaendrantumalavum
Ekkaalum Enggal Manathu
Viyaakoolappatum.