எந்தன் இயேசுவின் அன்பதையே

எந்தன் இயேசுவின் அன்பதையே
எண்ணும் வேளையில் ஆனந்தமே

கடந்த நாட்களில் கைவிடாமலே
கண்ணின் மணிபோல காத்ததினால்
மனப்பூர்வமாய் துதிப்பேன் மகிழ்வுடனே
மன்னன் கிறிஸ்தேசுவையே

அழைத்த பாதையில் தளர்ந்த வேளையில்
அன்பின் மொழியால் பேசினாரே
புது ஜீவனும் நிறைவாய் அளித்ததினாலே
புண்ணியனைப் போற்றிடுவேன்

வறுமை வியாதியின் வலிய தோல்வியும்
வந்த வேளையில் தாங்கினாரே
ஜெய கீதமே தினமும் எவ்வேளையிலும்
ஜெயத்துடன் பாடிடுவேன்

நெகிழ்ந்த கரங்களை உயிர்த்து இதுவரை
இழந்த வரங்களும் ஈந்ததினால்
அவர் சேவையை புரிந்து கனம் மகிமை
அவருக்கே செலுத்திடுவேன்

நிறைந்த ஜோதியாய் திறந்த வானிலே
நீதி சூரியன் தோன்றிடுவார்
மறு ரூபமே அடைந்தே பறந்திடுவேன்
மட்டற்ற பேரின்பமுடன்

Endhan Yesuvin Anbathaiyae
Ennum Vaelaiyil Aanandhamae

Katandha Naatkalil Kaivitaamalae
Kannin Manipola Kaatthathinaal
Manappoorvamaay Thuthippaen Makizhvudanae
Mannan Kiristhaesuvaiyae

Azhaittha Paathaiyil Thalarndha Vaelaiyil
Anpin Mozhiyaal Paesinaarae
Puthu Jeevanum Niraivaay Alitthathinaalae
Punniyanaip Porrituvaen

Varumai Viyaathiyin Valiya Tholviyum
Vandha Vaelaiyil Thaangkinaarae
Jeya Keedhamae Thinamum Evvaelaiyilum
Jeyatthudan Paatituvaen

Nekizhndha Karanggalai Uyirtthu Ithuvarai
Izhandha Varanggalum Eendhathinaal
Avar Saevaiyai Purinthu Kanam Makimai
Avarukkae Selutthituvaen

Niraindha Jothiyaay Thirandha Vaanilae
Neethi Sooriyan Thonrituvaar
Maru Roobamae Atainthae Paranthituvaen
Mattartra Paerinbamudan