வந்தே கடைக்கண்

வந்தே கடைக்கண் பாருமேன், - சர்வேசுரனே,
வந்தே கடைக்கண் பாருமேன்.

1.வந்தே கடைக்கண் பாரும் 
மானிடர் மீதிரங்கி,
எந்தா, துயரம் யாவும் எவ்விதமும் 
நீக்க. - வந்தே

2.கொள்ளைநோய் மிகுத்ததின் 
கொடுமை பெருக்கமாச்சே;
வள்ளலுன் சகாயத்தால் மாற்றும் 
கருணைத் தேவே! - வந்தே

3.எண்ணா வேளை வாலரும் 
இறந்துபோறார், ஐயோ!
கண்ணீர் சொரியும்மாந்தர் கலக்கம் 
அனைத்தும் போக்க - வந்தே

4.எங்கே விரைந் தோடுவோம், இறைவா?
உமை அல்லாமல்
எங்கள் தஞ்சம் வேறாரும் இல்லை;
சரணம், ஐயா! - வந்தே

5.மானிடர் துயரத்தால் மறுகியே 
திரிகின்றோம்;
ஏன் இந்தக் கஸ்தி யாவும் எந்தையே?
கண்பாருமேன். - வந்தே

6.எந்த மட்டும் இந்நோயால் ஈனர்
எமை வாதிப்பீர்?
அந்தி, சந்தி அலறும் ஆதுலர்
மீதிரங்கி. - வந்தே

7.வாரும், கருணாகரா; வந்தே 
கொள்ளை நோயதைத்
தீரும் இவ்வேளை தானே தீனர்
எம்மீதினின்றே. - வந்தே