அன்பை நாடுவோம் ஆதிமெய் அன்பு

அன்பை நாடுவோம் ஆதிமெய் அன்பு 
ஆண்டவர் நம்மேல் வைத்த மெய் அன்பு 
தேவ ரகசியங்களை அறியும் தீர்க்கதரிசியாயிருந்தாலும்

பல பல பாஷைகள் பேசும் 
மலை பெயர்க்கும் மா விசுவாசம் 
சகல ஞான அறிவும் சிறிது 
சகோதர அன்பே பெரிது

தன் பொருள் ஈந்தளித்தாலும் 
தன் சரீரம் சுடக் கொடுத்தாலும் 
தான தர்மம் யாவும் சிறிது 
தமயனின் அன்பே பெரிது

சாந்தம் சகல தயவுள்ளது 
தாங்கும் தேவ தயவு பெற்றது 
புகழ் இறுமாப்பு பொறாமை 
பகை நியாய பாவம் செய்யாது

காட்டிக் கொடுக்கும் யூதாசின் 
கால்களைக் கழுவின 
அன்பு ஆணிகடாவினவர்க்காய் 
அலறி ஜெபித்த மெய் அன்பு

அன்பிலாதார் தேவனை 
அறியார் தேவன் அன்பாக இருக்கிறார் 
அன்பில் ஏதும் பயமே இல்லை 
அன்பு என்றும் ஒழிவதுமில்லை

விசுவாசம் நம்பிக்கை அன்பு 
இம்மூன்றும் நிலைத்திருக்கிறது 
இவைகளில் அன்பே பெரிது 
இதை உலகில் காண்பதுமரிது

Anpai Naatuvom Aathimey Anpu 
Aandavar Nammael Vaittha Mey Anpu 
Thaeva Rakasiyanggalai Ariyum Theerkkatharisiyaayirunthaalum

Pala Pala Paashaigal Paesum 
Malai Peyarkkum Maa Visuvaasam 
Sakala Njaana Arivum Sirithu 
Sakodhara Anpae Perithu

Than Porul Eendhalitthaalum 
Than Sareeram Sudak Kotutthaalum 
Thaana Tharmam Yaavum Sirithu 
Thamayanin Anpae Perithu

Saandham Sakala Thayavullathu 
Thaangkum Thaeva Thayavu Pertrathu 
Pugazh Irumaappu Poraamai 
Pakai Niyaaya Paavam Seyyaathu

Kaattik Kotukkum Yoothaasin 
Kaalkalaik Kazhuvina 
Anpu Aanigataavinavarkkaay 
Alari Jepittha Mey Anpu

Anpilaathaar Devanai 
Ariyaar Devan Anpaaga Irukkiraar 
Anpil Aethum Payamae Illai 
Anpu Enrum Ozhivathumillai

Visuvaasam Nampikkai Anpu 
Immoonrum Nilaitthirukkirathu 
Ivaigalil Anpae Perithu 
Ithai Ulakil Kaanpathumarithu