தாகமாயிருக்கிறேன்

தாகமாயிருக்கிறேன் என்றார் 
தயாபரன் தாளமுடியாமல் நாவறட்சி அடைந்து

கொல்கொதா மேட்டிலே கொலை பாதகன் போல
வெயில் கொடுமையாலும் இரத்த வறட்சியாலும் 

ஜீவ ஊற்று நிறைந்த தேவ திருக்குமாரன்
பாவிமேல் பாசங்கொண்டு தாகம் என்றாரே தேவன்

ஆத்மதாகம் அடைந்து ஆவலோடு கதறி 
நம் பாவத்தை நினைத்து நாதன் மனமுருகி 

பாவபாரம் நிறைந்து வாடும் மானிடரெல்லாம் 
கூவியழுதவராய் குருசண்டை வந்தால் நீங்கும்

Thaagamaayirukkiraen Enraar 
Thayaabaran Thaalamutiyaamal Naavaratsi Atainthu

Kolkothaa Maettilae Kolai Paadhakan Pola
Veyil Kotumaiyaalum Rattha Varatsiyaalum 

Jeeva Oorru Niraindha Thaeva Thirukkumaaran
Paavimael Paasangkontu Thaagam Enraarae Devan

Aathmathaagam Atainthu Aavalotu Kathari 
Nam Paavatthai Ninaitthu Naadhan Manamuruki 

Paavapaaram Nirainthu Vaatum Maanidarellaam 
Kooviyazhudhavaraay Kurusantai Vanthaal Neengkum