அழைத்தேன் உம்மையே அன்பே

அழைத்தேன் உம்மையே அன்பே என் அரனே 
நீரே என்னோடு நிதம் வருவீரே 
பெலன் தருவீரே 

1. எங்கு செல்வேன் நான் உம்மை விட்டகன்று 
உம் கரம் பின் தொடருமே என்னை தூக்கிடுமே  
உமக்கு மறைவாக எங்கு ஓடினும் உம் கண்கள் என்னை நோக்குமே 
அன்பினால் அழைத்திடுமே ஏழேழு பாவங்கள்
நான் செய்த போதும் 
உம்  கோபம் ஒரு நிமிஷம் தயவோ நித்தியமே 

2. என்ன வந்தாலும் கலங்கிட மாட்டேன் 
உம் தேசத்தில் குடியிருப்பேன் நித்தியம் சேர்ந்திடுவேன்'
தீமையை வெறுத்து நன்மையை நாடுவேன் 
என்றும் நிலைத்திருப்பேன் சுகமாய் வாழ்ந்திடுவேன் 
அக்கினி மதிலாய் அன்பரின் தூதர்கள் என்னை காத்திடுவார் 
எனக்காய் யுத்தம் செய்வார்

Azhaitthaen Ummaiyae Anpae En Aranae 
Neerae Ennotu Nidham Varuveerae 
Pelan Tharuveerae 

1. Engku Selvaen Naan Ummai Vittakanru 
Um Karam Pin Thodarumae Ennai Thookkitumae  
Umakku Maraivaaga Engku Otinum Um Kankal Ennai Nokkumae 
Anpinaal Azhaitthitumae Aezhaezhu Paavanggal
Naan Seytha Pothum 
Um  Kobam Oru Nimisham Thayavo Nitthiyamae 

2. Enna Vanthaalum Kalangkida Maattaen 
Um Thaesatthil Kutiyiruppaen Nitthiyam Saernthituvaen'
Theemaiyai Verutthu Nanmaiyai Naatuvaen 
Enrum Nilaitthiruppaen Sugamaay Vaazhnthituvaen 
Akkini Mathilaay Anbarin Thoodharkal Ennai Kaatthituvaar 
Enakkaay Yuttham Seyvaar