பிராண நாதன் என்னில்

பிராண நாதன் என்னில்
வைத்ததாம் அன்பினை  
தியானிக்கும் போதெல்லாம் கண்ணீர் பெருகுதே
அன்பின் சொரூபனாய் ஆருயில் நேசனாய்
நீச தூசி என்னை  நேசிக்கலானீரே

குயவனின் கையினில் களிமண்ணை போலவே
என்னை உம் கையிலே வைத்திட்டேன் நாயகா
என் சொந்த இஷ்டமோ ஏதும் வேண்டாம்
உம் நோக்கம் என்னிலே பூரணமாகட்டும்.

Piraana Naadhan Ennil
Vaitthathaam Anpinai  
Thiyaanikkum Pothellaam Kanneer Perukuthae
Anpin Soroobanaay Aaruyil Naesanaay
Neesa Thoosi Ennai  Naesikkalaaneerae

Kuyavanin Kaiyinil Kalimannai Polavae
Ennai Um Kaiyilae Vaitthittaen Naayakaa
En Sondha Ishtamo Aethum Vaentaam
Um Nokkam Ennilae Pooranamaagattum.