பாவி என்னிடம் வர

பாவி என்னிடம் வர
மனதில்லையா ஓ

பாவத்துள் மூழ்கிச் சாவுற்றாயே நீ
சீவன் தனைப்பெறவே

இருளுக்குட் சிக்கி அருளற்றுப் போனாய்த்
தெருளளி தனைப் பெறவே

என் சமாதானம் உன் சுகமாகும்
நெஞ்சைப் பூராய்த் திறந்து

அசுத்தங்கள் நீங்கிப் பசிதாகமில்லையோ
பரிசுத்தஞ் செய்வேனே

மண்ணிலே நேசம் வைப்பாயோ மோசம்
விண்ணிலிடங் கிடையா

எனதிடம் அருகும் எவரையுந் தள்ளேன்
க்ஷணத்தில் விரைந்திடுவாய்

Paavi Ennidam Vara
Manathillaiyaa O

Paavatthul Moozhkich Saavurraayae Nee
Seevan Thanaipperavae

Irulukkut Sikki Arularrup Ponaayth
Therulali Thanaip Peravae

En Samaathaanam Un Sugamaakum
Nenjsaip Pooraayth Thiranthu

Asutthanggal Neengkip Pasithaagamillaiyo
Parisutthanj Seyvaenae

Mannilae Naesam Vaippaayo Mosam
Vinnilidang Kitaiyaa

Enathidam Arukum Evaraiyun Thallaen
Kshanatthil Virainthituvaay