உம் கிருபை போதுமே

உம் கிருபை போதுமே 
என்னைப் மீட்ட இரட்சகரே 
மலைகள் விலகும் குன்றுகள் அகலும் 
உம் கிருபை மாறாதது 

நெருக்கப்பட்டேன் ஒடுக்கப்பட்டேன் 
நிலையில்லாமல் நான் அலைந்து விட்டேன் 
உருக்கமாய் என்னை தேடி வந்து 
எந்தன் கண்ணீரை மாற்றினீரே 

கைவிடப்பட்டு சோர்வடைந்தேன் 
கண்ணீர் சிந்தி கதறினேன் 
சொந்த ஜீவனை எனக்கு தந்து 
உந்தன் பிள்ளையாய் மாற்றினீரே 

வழியறியாத பாதையில் நான் 
தவறிப்போன வேலையிலே 
செழிப்பான பாதையை காணச் செய்தீர் 
சத்திய வழிதனில் நடத்தினர்

Um Kirupai Pothumae 
Ennaip Meetta Iratsakarae 
Malaigal Vilakum Kunrugal Agalum 
Um Kirupai Maaraadhathu 

Nerukkappattaen Otukkappattaen 
Nilaiyillaamal Naan Alainthu Vittaen 
Urukkamaay Ennai Thaeti Vanthu 
Endhan Kanneerai Maarrineerae 

Kaividappattu Sorvatainthaen 
Kanneer Sinthi Katharinaen 
Sondha Jeevanai Enakku Thanthu 
Undhan Pillaiyaay Maarrineerae 

Vazhiyariyaadha Paathaiyil Naan 
Thavarippona Vaelaiyilae 
Sezhippaana Paathaiyai Kaanach Seytheer 
Satthiya Vazhidhanil Natatthinar