நான் பயப்படும்

நான் பயப்படும் நாளினிலே
கர்த்தரை நம்பிடுவேன்
என் கோட்டையும் அரணுமாயிருக்க
நான் அடைக்கலம் புகுந்திடுவேன்

உங்களில் இருப்பவர் பெரியவரே
பரிசுத்தமானவரே
அவர் காத்திடுவார் என்றும் நடத்திடுவார்
நித்திய காலமெல்லாம் நம்மையே

நம்மைக் காப்பவர் அயர்வதில்லை
உறங்குவதும் இல்லை
அவர் ஆலயத்தில் நான் அபயமிட்டேன்
என் கூப்பிடுதல் அவர் செவியினிலே

உத்தம இதயம் கொண்டிருப்போம் 
உன்னத வல்லமை பெற்றிடுவோம் 
கர்த்தரின் கண்கள் பூமியெங்கும் 
கருத்தாய் நோக்கிப் பார்க்கின்றன

ஆண்டவர் வார்த்தைக்குப் பயந்து 
அவரது கிருபைக்கு காத்திருந்தால்
பஞ்ச காலத்தில் உணவளிக்க 
பரிவாய் நம்மைப் பார்க்கின்றார்.

Naan Payappatum Naalinilae
Karttharai Nampituvaen
En Kottaiyum Aranumaayirukka
Naan Ataikkalam Pukunthituvaen

Unggalil Iruppavar Periyavarae
Parisutthamaanavarae
Avar Kaatthituvaar Enrum Natatthituvaar
Nitthiya Kaalamellaam Nammaiyae

Nammaik Kaappavar Ayarvathillai
Urangkuvathum Illai
Avar Aalayatthil Naan Abayamittaen
En Kooppitudhal Avar Seviyinilae

Utthama Idhayam Kontiruppom 
Unnatha Vallamai Perrituvom 
Karttharin Kankal Poomiyengkum 
Karutthaay Nokkip Paarkkindrana

Aandavar Vaartthaikkup Payanthu 
Avarathu Kirupaikku Kaatthirunthaal
Panjja Kaalatthil Unavalikka 
Parivaay Nammaip Paarkkinraar.