கர்த்தாவே யுகயுகமாய்

கர்த்தாவே, யுகயுகமாய்
எம் துணை ஆயினீர்; 
நீர் இன்னும் வரும் காலமாய்
எம் நம்பிக்கை ஆவீர்.

உம் ஆசனத்தின் நிழலே
பக்தர் அடைக்கலம்;
உம் வன்மையுள்ள புயமே
நிச்சய கேடகம்.

பூலோகம் உருவாகியே,
மலைகள் தோன்றுமுன்,
சுயம்புவாய் என்றும் நீரே
மாறா பராபரன்.

ஆயிரம் ஆண்டு உமக்கு 
ஓர் நாளைப் போலாமே;
யுகங்கள் தேவரீருக்கு
ஓர் இமைக்கொப்பாமே

சாவுக்குள்ளான மானிடர்
நிலைக்கவே மாட்டார்;
உலர்ந்த பூவைப்போல் அவர்
உதிர்ந்து போகிறார்.

கர்த்தாவே, யுக யுகமாய்
எம் துணை ஆயினீர்; 
இக்காட்டில் நற் சகாயராய்
எம் நித்திய வீடாவீர்.

Kartthaavae, Yugayugamaay
Em Thunai Aayineer; 
Neer Innum Varum Kaalamaay
Em Nampikkai Aaveer.

Um Aasanatthin Nizhalae
Pakthar Ataikkalam;
Um Vanmaiyulla Puyamae
Nicchaya Kaedakam.

Poologam Uruvaakiyae,
Malaigal Thonrumun,
Suyampuvaay Enrum Neerae
Maaraa Paraabaran.

Aayiram Aantu Umakku 
Or Naalaip Polaamae;
Yuganggal Thaevareerukku
Or Imaikkoppaamae

Saavukkullaana Maanidar
Nilaikkavae Maattaar;
Ularndha Poovaippol Avar
Uthirnthu Pokiraar.

Kartthaavae, Yuga Yugamaay
Em Thunai Aayineer; 
Ikkaattil Nar Sakaayaraay
Em Nitthiya Veetaaveer.