ஏறுகின்றார் தள்ளாடி தவழ்ந்து

ஏறுகின்றார் தள்ளாடி தவழ்ந்து
களைப்போடே என்
இயேசு குருசை சுமந்தே
என்நேசர் கொல்கொதா
மலையின் மேல் நடந்தே ஏறுகின்றார்

கன்னத்தில் அவன் ஓங்கி அறைய
சின்னப் பிள்ளை போல் ஏங்கி நின்றார்
அந்தப் பிலாத்தும் கையைக் கழுவி
ஆண்டவரை அனுப்புகிறான்

மிஞ்சும் பெலத்தால் ஈட்டி எடுத்தே
நெஞ்சைப் பிளந்தான் ஆ கொடுமை
இரத்தம் நீரும் ஓடி வருதே
இரட்சகரை நோக்கியே பார்

இந்தப் பாடுகள் உந்தன் வாழ்வுக்காய்
சொந்தப் படுத்தி ஏற்றுக் கொண்டார்
நேசிக்கின்றாயோ இயேசு நாதரை
நேசித்து வா குருசெடுத்தே

சேவல் கூவிடும் மூன்று வேளையும்
சொந்தக் குருவை மறுதலித்தான்
ஓடி ஒளியும் பேதுருவையும்
தேடி அன்பாய் நோக்குகின்றார்

பின்னே நடந்த அன்பின் சீஷன் போல்
பின்பற்றி வா சிலுவை வரை
காடியை போல கசந்திருக்கும்
கஷ்டங்களை அவரிடம் சொல்

செட்டைகளின் கீழ் சேர்த்தணைத்திடும்
சொந்தத் தாயின் அன்பதுவே
எருசலமே ! எருசலமே
என்றழுதார் கண் கலங்க

Aerukinraar Thallaati Thavazhnthu
Kalaippotae En
Yesu Kurusai Sumanthae
Ennaesar Kolkothaa
Malaiyin Mael Natanthae Aerukinraar

Kannatthil Avan Ongki Araiya
Sinnap Pillai Pol Aengki Ninraar
Andhap Pilaatthum Kaiyaik Kazhuvi
Aandavarai Anuppukiraan

Minjsum Pelatthaal Eetti Etutthae
Nenjsaip Pilanthaan Aa Kotumai
Rattham Neerum Oti Varuthae
Iratsakarai Nokkiyae Paar

Indhap Paatugal Undhan Vaazhvukkaay
Sondhap Patutthi Aerruk Kontaar
Naesikkinraayo Yesu Naadharai
Naesitthu Vaa Kurusetutthae

Saeval Koovitum Moonru Vaelaiyum
Sondhak Kuruvai Marudhalitthaan
Oti Oliyum Paethuruvaiyum
Thaeti Anpaay Nokkukinraar

Pinnae Natandha Anpin Seeshan Pol
Pinbarri Vaa Siluvai Varai
Kaatiyai Pola Kasanthirukkum
Kashtanggalai Avaridam Sol

Settaigalin Keezh Saertthanaitthitum
Sondhath Thaayin Anbathuvae
Erusalamae ! Erusalamae
Endrazhuthaar Kan Kalangga