ஸ்துதிப்பேன் நான் என்றும் துதித்திடுவேன்

ஸ்துதிப்பேன் நான் என்றும் துதித்திடுவேன் 
துதிக்குப் பாத்ரனாம் இயேசுவையே 
வல்லவர் எனக்கு நன்மைகள் செய்ததால் 
வாழ்த்தியே என்றும் துதித்திடுவேன் 
அல்லேலூயா அல்லேலூயா 
அல்லேலூயா . . . அல்லேலூயா 

உயரத்தில் நின்றென்னை கை நீட்டி 
பெருவெள்ளத்திலிருந்து தூக்கினாரே 
பெலமுள்ள சத்ருவின் கைகளிலிருந்த 
என் ஆத்மாவையும் அவர் விடுவித்தால் 

எந்தனின் கால்களை கலைமான் போலவே 
விரைவாக செல்லவே பெலனும் தந்தே 
எந்தனின் அடிகள் வழுவாதபடியே 
இரட்சிப்பின் பாதையில் நடத்துகின்றார

Sthuthippaen Naan Enrum Thuthitthituvaen 
Thuthikkup Paathranaam Yesuvaiyae 
Vallavar Enakku Nanmaigal Seythathaal 
Vaazhtthiyae Enrum Thuthitthituvaen 
Allaelooyaa Allaelooyaa 
Allaelooyaa . . . Allaelooyaa 

Uyaratthil Ninrennai Kai Neetti 
Peruvellatthilirunthu Thookkinaarae 
Pelamulla Sathruvin Kaigalilirundha 
En Aathmaavaiyum Avar Vituvitthaal 

Endhanin Kaalkalai Kalaimaan Polavae 
Viraivaaga Sellavae Pelanum Thanthae 
Endhanin Atigal Vazhuvaadhapatiyae 
Iratsippin Paathaiyil Natatthukinraara